تبسم لبانت(تقدیم به دختر نازنین سرزمینم ندا)

تو مشتهای دستانت , گره کرده بود

کور دلان را اما , جغد شومی سرکرده بود

در لبانت , تبسم با فریاد در آمیخته بود

پلیدی اما , افسارش ازهم گسیخته بود

وجودت دیوار سیاهی را شکافته بود

قامت بسان سروت اما , تافته ای جدا بافته بود

زبون و خار سیاه دل , از رزم تو وا مانده بود

برای خاموشیت , سرب داغی برقلبت نشانده بود

نگاهت اما با یاران , تا آخرین لحظه بود

توخود اما , پرواز کردی در آسمان کبود

آن نگاه آخرت بس مرا آشنا می نمود

ترانهء زندگی بر لبانت گویی , که خشکیده بود

هرچند آن سرب داغ , قامت ظریفت را خم نمود

نام تورا اما , در یادها جاودانه نمود

راهت را رهرو خواهیم بود , با تمام وجود

برای پیروزی , به نامت ترانه ای خواهم سرود

تا همواره بوقت خروش مردم و آتش و دود

نام توای ندای غیور , با شد بر لبانمان ترانه سرود

--------------------------------------------------------

دامون گیلک پور